Skip to main content

अमेरिकेत सेफली लँड झालेली प्रज्ञा

 


तर!

मी मागे म्हणाले त्याप्रमाणे माझा पहिला विमानप्रवास होता आणि माझ्या लाडक्या नवऱ्याने बायकोला पहिल्या विमान प्रवासाचा त्रास होऊ नये म्हणून सगळ्या प्रवासाची प्रिमीयम क्लासची तिकीटं काढली होती.
आमच्या सोबतचे सहप्रवासी आणि आम्हाला दिली जाणारी सर्विस जरा वेगळी होती.
विमानात टर्ब्यूलन्स नावाचा प्रकार होतो ज्यात विमान जरा खालीवर झाल्यासारखं वाटतं. ते अगदीच नॉर्मल असतं.
पण मी खिडकीतून ते विमान असं तिरकं तिरकं होताना पाहिलं आणि म्हणलं झालं आता!
सदेह जाणार वर!
मी - जय पायलटनी लेक्चर्स बंक केलेली दिसत आहेत! ह्याला खेळण्यातलं वाटतंय का काय विमान???
पाहिजे तसा वाकडा तिकडा उडवतोय रे!
जय - 🤣🤣🤣🤣🤣अगं काही नाही होत.
हे होत रहातं गं!
मी - नको बाबा ! हा नक्की झोपेत वगैरे नाहीये ना??
जय - नाही गं!
आमचा हा संवाद चालू असतानाच आमच्या बाजूच्या रांगेत एक मध्यमवयीन अमेरिकन बाई बसली होती, जिला सतत केबिन क्रू येऊन भेटत होते. तिला सतत खायला आणून देत होते. एकदा काही तर आणून
“This is from us Ma’m”
असं म्हणून गेले.
आम्हाला काही कळेना.
की या बाईला ही स्पेशल ट्रीटमेंट आणि आदर दिला जातोय म्हणजे नक्की कुणी तरी सेलिब्रेटी आहे जी आम्हाला माहिती नाही!
अख्खा प्रवास सोबत करायचा आणि बाजूचा सेलिब्रेटी ओळखू येऊ नये! अरेरे!
माझ्यातला भारतीय गप्प बसूच देईना.
शेवटी मी तिला विचारलंच!
“Hey!! They all are treating you very special. Are you some celebrity that we don’t know??”
हे ऐकून ती जोरात हसायला लागली. थांबेचना!
मी म्हणलं बाई विनोदी दिसतेय, stand up comedy स्टार वगैरे असावी.
ती - You can call me celebrity for the day!! Hahahahaha…..
मी - ( अर्थात खोटं हसून) हाहाहाहा!!! You mean?
ती - you know the one who is flying this plane! I am his wife! Pilot’s Wife!!! That’s why they are treating me in special way because plane is in my husband’s hand!! Hahahaha!!!
जय - (खरंच हसत) हाहाहाहा!!!! बघ मई, जोवर ही बाई विमानात आहे तोवर सेफ आहोत आपण.
क्रिमीनल वेब सिरीज बघून डोकं फिरलेली
मी - पण त्याचं तिच्यावर प्रेम नसेल आणि तिला आज विमानात मुद्दाम उडवायचा त्याचा प्लॅन असेल तर??
गेलो म्हणजे उडत आपण पण!
जय - अगं!!🤣🤣🤣🤣
तळटीप - विमान नीट उतरलं. पायलटचं बायकोवर चिक्कार प्रेम होतं कारण बया विमान उतरल्यावर उड्या मारत कॉकपीट मध्ये गेली!
सातासमुद्राची कहाणी पाचांवर धारण बसत सुफळ संपूर्ण!!
- अमेरिकेत सेफली लँड झालेली प्रज्ञा

Comments

Popular posts from this blog

बातम्यांच्या ढिगाऱ्याखालचं बोथट मरण

रोज कुठून तरी कुणाच्या तरी मृत्यूच्या बातम्या येणं इतकं नियमित झालं आहे की त्या घटनेतून मुव ऑन होऊन पुढे जाता जाता आपण मरणाबद्दलची किंवा एकंदरितच माणसाच्या आयुष्याबद्दलची संवेदना हरवून चाललो आहोत की काय असं वाटायला लागलं आहे. एक मैत्रीण परवा सहज बोलून गेली, “सोशल मिडिया उघडला की जगाच्या पाठीवर कुणी तरी मृत्यूमुखी पडले याची बातमी असतेच. आधी खूप वाईट वाटायचं आता मी सहज स्क्रोल करते इतक्या बातम्या दिसत राहतात!”  मला धक्काच बसला. आधी असे अपघात, अकाली मृत्यु घडत नसतील का तर घडत होते पण आपल्यापर्यंत त्या बातम्या सहज पोहोचायच्या नाहीत. वर्तमानपत्रात, फार तर कुणी सेलिब्रिटी अथवा त्या शहरांत अशी काही घटना घडली तर त्याबद्दल छापून येण्याइतकी जागा मर्यादित असे. जगभरातल्या मृत्यूवार्ता छापून येण्याचा स्कोपच नव्हता.  दूसरं माध्यम म्हणजे टिव्ही. तो प्रत्येकाच्या घरी असेल का हा दूसरा मुद्दा. त्यात त्यावर डेलीसोप पाहिले जातात की बातम्या हा मुद्दा आला. टिव्हीवरच्या बातम्यांनाही वेळेचं बंधन होतं. आतासारखी टिआरपीची जीवघेणी स्पर्धा नव्हती.  आता मात्र तसं राहिलं नाहीये. वेळेचं, काळाचं, जागेचं ...

आमच्या मिशलीन भानगडी

आजवर आम्हा दाम्पत्याला दोनदा मिशेलिन स्टार रेस्टोरेंटमध्ये खाण्याचा योग आला. मजा अशी की दरवेळी खाताना किंवा खाऊन झाल्यावर आम्हाला ते रेस्टोरेंट मिशेलिन स्टार प्राप्त आहे हे कळले आहे. पहिला अनुभव इटलीत घेतला आणि दुसरा सॅन फ्रान्सिस्कोत! पहिलं रेस्टॉरेंट इतकं ऑथेंटीक इटालियन होतं की तिथल्या कुणाला इंग्लिशही येत नव्हतं. तो अनुभव नंतर आज हा सॅन फ्रान्सिस्कोमधील! एक तर ह्या शहरात अप्रतिम चवीच्या पदार्थांची रेलचेल आहे. त्यात हे भारतीय पदार्थांचं रेस्टॉरेंट आणि त्याला मिशेलिन स्टार!! किती सुरेख गोष्ट! तर! सॅन फ्रान्सिस्कोमध्ये आमच्या हॉटेलजवळ पाचच मिनीटांवर हे रेस्टॉरेंट होतं. तिथे फिल्टर कॉफी मिळते हे कळलं आणि तिकडे निघालो. बाहेरून आतील रेस्टोरेंटचा अंदाज येत नव्हता पण आत गेलो तर एक सुरेख सजवलेली स्पेस होती. तिथे बसून नीट निरखल्यावर कळलं की कोपऱ्या-कोपऱ्यामध्ये दक्षिण भारताच्या खुणा सांगणार्‍या वस्तू चित्रे सजवली होती. ते मॉडर्न आणि पारंपरिक मिश्रण इतकं बेमालूम जमलं होतं की ते रेस्टोरेंट नेमकं कुठलं कळत नव्हतं.  आमचा पुढचा दिवस आखलेला होता त्यामुळे जागा नाही तर बार चेअर चालेल म्हणून बार ...

पुरुष असाही असतो

  “ तुझ्याशी बोलायचं होतं जरा. म्हणजे वेगळाच विषय आहे. मी मूर्ख असेन कदाचित म्हणून तिच्याकडे न जाता तुझ्याकडे येऊन सांगतोय. पण मला वाटलं हेच जास्त बरोबर आहे, मी चुकीचा असेन पण आता सांगतो.   तुझ्या होणाऱ्या बायकोवर बहुतेक प्रेम आहे माझं. तिला हे माहिती नाहीये. मी सांगितलं नाहीये आणि आयुष्यात कधी सांगणार पण नाहीये. पण ते आत मनात ठेऊन तिच्याशी मैत्र ठेवणं पाप वाटलं. तू आणि ती वेगळी आहात असं वाटतच नाही. आताशा मला तुझ्यात पण ती दिसते. तिच्याशीच बोलतोय असं तुझ्याशी बोलताना वाटतं, म्हणून मग तुला सांगतोय. कसलीही वेगळी वाईट भावना नाही, अपेक्षा नाही.   एकदा तिला तिच्या घरी खिडकीशी चहा गाळताना पाहिलं. खिडकीतून ऊन तिच्या चेहऱ्यावर पडलं होतं, गोड दिसत होती, केस सोनेरी चमकत होते, गाणं म्हणत स्वतःत गुंग होऊन काम करत होती. मनात काही तरी वेगळं फिल झालं, तिच्यावर जीव दाटून आला, हे चित्र आयुष्यात रोज दिसावं असं वाटलं, त्यात कसलाच शारीरिक विचार नव्हता. पण ती अशी दिसत नाही राहिली तर आत दुखेल, असं वाटलं. तेवढ्यात तिने तुझं नाव घेऊन, तुला चहात आलं जास्त आवडत नाही हे सांगितलं.  तुझ्याबद...